سنگینی تحمل ناپذیر

گاهی اوقات، چیزهای بد که از آنها می ترسی، مدام و مدام زیاد می شوند و زیاد می شوند در نهایت تبدیل می شوند به هیولایی عظیم... یا از آن بدتر، باری عظیم و سنگین... و مشکل اینجاست که هرچه بزرگ تر می شوند، مقابله با آنها سخت تر می شود.

بدقولی، آن هم به دوستان نزدیک، شده است بدترین کابوس این روزهای زندگی من، شده است هیولای من، شده است "بار سنگین تحمل ناپذیر" من... بماند که اگر بخواهم توجیه کنم، زیاد است عذرها و بهانه ها، بهانه هایی که اکثرا بدقولی سایرین هم در آن نقش مهمی دارد، اما... نباید توجیه کرد و نباید بهانه آورد... و با اینحال نمی دانم این بدعهدی را چگونه باید جبران کرد، وقتی بدقولی تو، گاه اثراتی جبران ناپذیر در زندگی دوستانت داشته است...

باید سعی کرد ازین پس خوش قول تر بود... باید سعی کرد به تاریخ ها، به وعده ها، و به قول ها وفادار بود... باید سعی کرد قول های شدنی داد... باید سعی کرد مثل این جمله ها کمتر شعار داد و بیشتر عمل کرد...
و در نهایت باید سعی کرد که دوستی هایی را حفظ کرد... دوستی هایی که می دانی اگر نبودند، شاید زندگیت این چیزی نبود که هست، و شاید اصلا زنده نبودی... دوستی هایی که گاه مهر و خوبی طلایی‌شان به تو فهمانده است که از محراب سیمگون تنهایی نیز، بعضی ها چیزها خوشتر است.

تا کار از کار نگذشته است، دوستی هایتان را حفظ کنید... تلخ است که روزی ماه به دیدار خورشید نرسید.

/ 2 نظر / 3 بازدید
نرگس

جناب حاج آقا الطافی نشاط می فرمایند : آرامش در همه چیز است . آهسته راه بروید تا به زمین نیفتید ، آهسته حرف بزنید تا حرف اشتباه نزنید و بدانید که چه می گویید . آهسته بنویسید تا اشتباه ننویسید . آهسته عبادت کنید تا بدانید که چه کسی را عبادت می کنید . کسی که خدا را آهسته و با آرامش عبادت کند تمام روح و جسمش در آرامش قرار می گیرد ؛ همه ی هستی دنیا و دل مشغولی های آن از او دور می شود و فقط خدا در کنار او می ماند.

نرگس

http://doctorshiri.com/fa/content/2118/%d9%85%d9%86-%d8%b3%d8%a7%d8%b2-%d8%af%d9%87%d9%86%db%8c-%d8%a7%d9%85/