شارژ ایرانسل

فال حافظ


دوشنبه ۱٢ آبان ۱۳٩۳
ن : م.رجبی

حسینی یا حسینیه ای؟

کلمات کلیدی :اسلام، امام حسین

قرن ها پیش در چنین روزهایی حسین که چند هفته پیش از آن، حج (عظیم ترین عمل اسلامی) را نیمه تمام گذاشته برای پیوستن به اعتراض های مردم کوفه در مخالفت با حکومت یزید و رهبری آن حرکت، در منطقه ای به نام نینوا با لشکر فرستاده شده از طرف حاکم وقت روبه رو می شود و بین کشته شدن یا بیعت مجبور به انتخاب می شود. تاریخ چنین می گوید که حسین کشته شدن را به این بیعت برگزید و این جمله از او معروف شد که «اگر دین ندارید، آزاده باشید».

قیام حسین و روزهای عاشورا هر زمان که با آن هدف اعتراضی حسین همراه شده، مراسمی جریان ساز، تاثیر گذار و آگاه کننده بوده است (مانند مراسم عاشورا در سال های نزدیک به انقلاب ۵٧) و هر زمان که تنها به سینه زنی و روضه خوانی و دکانی برای گرفتن اشک مردم تبدیل شده است، نه تنها نشانی از آن کار حسینی نداشته بلکه همانند یک مخدر مذهبی رشد آگاهی و حق خواهی را در مردم کشته است (همانند بسیاری از دوران تشیع صفوی به بعد، و همانند سال های حاضر در آن).
حسین در روز عاشورا، اهل و عیال و یاران را جمع نکرده بود که برود و در کربلا سینه بزند. حسین هیأت سینه زنی راه نیانداخته بود، هیأت حق خواهی به پا کرده بود... بر همین روال، کار حسینی این است که بنشینیم و خود را آماده کنیم و سلاح دست گیریم (سلاح هایی مطابق با زمانه) تا با آنچه مخالف تفکر حسینی* است مبارزه کنیم... وگرنه اینکه فقط به حسینیه ها برویم بدون اینکه حسین و راه او را بشناسیم حتی ذره ای ما را عاشورایی و حسینی نمی کند و این عاشورا تنها به سرابی بزرگ تبدیل می شود.

* تفکر حسینی چنانچه بارها گفته اند، مبارزه با ظلم و انحراف دین پیامبر اسلام و این آن چیزی است که در «اسلام» به نام امربه معروف و نهی از منکر شناخته می شود و باز باید بازتعریف کرد این واژه ها را، این عمل را.
امر به معروف و نهی از منکر، یک فرآیند از پایین به بالاست بدین معنا که یک نفر یا عده ای از مردم هستند که باید مشکلات ساختاری جامعه را ببینند و اعلام کنند و خواستار اصلاح شوند. کارکردی کاملا نظارتی. نظارتی که بر حکومت است. نظارتی که انحرافات حکومت را برملا می کند، آن را به عموم مردم اعلام می کند و در صورت نیاز پای زندان و حبس و حصر و اعدامش می ایستد.



 

مجله