شارژ ایرانسل

فال حافظ


جمعه ۱٧ خرداد ۱۳٩٢
ن : م.رجبی

افسوس که آن دولت بیدار بخفت

کلمات کلیدی :سیاست و خیمه شب بازی

خیلی جالب است که کاندیداها فکر می کنند اگر بیایند مملکت رو از این رو به اون رو می کنن. تبدیل می کنن به مدینه فاضله. البته تلقی هرکدومشون از مدینه فاضله کلی با هم توفیر داره. ولی به هر حال، همه می گن اینجوری می کنم و اونجوری می کنم. چیزهای هزارتایی می شنویم که تنها راهی که برامون می مونه، اینه که به گوشمون بگیم سوت زنان صحنه رو ترک کنه.

جالبه همه شون می گن باید حتما رئیس جمهور بشیم و دولت تشکیل بدیم. به هیچ وجه راضی به کمتر از این مقام نمی شن. یعنی همه می گن کشور فقط و فقط درصورتی درست می شه که مردم به من اعتماد کنن و من دولت رو تشکیل بدم. در غیراینصورت، وامصیبتا است. (و البته این جمله رو نمی گن ولی منظورشون هست که: اگه انتخاب نشدیم، دودش تو چشم خودتون می ره.) یعنی اینهمه طرح های خوب آقایون (طرح تورم و عدالت و پیشرفت و اشتغال و فرهنگ و هزارچیز دیگه رنگارنگ دیگه فقط با پست رئیس جمهوری قابل حله، نه هیچ چیز دیگه ای- تازه باز خدا خوب کرده که یک عده ای قبلا یکی دوتا مسئولیت اجرایی داشتن، بعضی ها که راست انگار از جعبه جادو و از صندوق مهمات بیرون اومدن.)

 

به هر حال. توجه که می کنی، می بینی نه تنها این دوره بلکه همه دوره ها اینجوری بوده. (از کشورهای دیگه اطلاعی در دست نیست!) و نکته جالب تر اینکه حتی کاندیداهای شورای شهر هم اینجوری تبلیغ می کنن: «با رای به فلانی به شهری آباد رای می دهیم.» یعنی هرکی به جز آقا یا خانم فلانی بیاد، شهر ویران می شه.

 

 

در قدیم

همیشه می خندیدم به

مملکت کوران که پادشاهانش

تنها یک چشم دارند

و چه شور بود بازی بخت

و چه کورگرهی نشسته برآن

که پادشاهان ما

چشمی ندارند

و حرکتی نیز

و فقط با تکه گوشتی قرمز

که در دهان هاشان

آرام نمی گیرد

بر ما سروری می کنند.



 

مجله