شارژ ایرانسل

فال حافظ


چهارشنبه ٢٧ اردیبهشت ۱۳٩۱
ن : م.رجبی

در کارِ شدن

کلمات کلیدی :شر های من

تب به آخر می رسد جانم گدازان می شود

چشم عاشق را ببین بی شعله سوزان می شود

 

شمع در تقدیر ما نقشی فراخور بایدش

شعله سوزاند درون، اندیشه  تابان می شود

 

گوی دعوا در زمین عاشقان هرگز نشیند بر زمین

چون که با یک ادعا دین و دل و جان می شود

 

آسمان ابری شد و چشم مرا هم جو گرفت

هرکجا باران عشق آید، دل طوفان می شود

 

یار ما همراه ما در این زمان با جان ماست

تو ببین دل را که همراه رفیقان می شود

 

در سبوی بی کسی هایم کسی آبی نریخت

عاقبت این کوزه هم بشکست و پیمان می شود

 

کاسه ام لبریز گشت و دیگر می شوم

این نه خود مرگ است، که این دل جای جانان می شود

                                                                     م.رجبی

                                                                  بهار نود و یک

 

پ.ن: از اول، چندان توجهی به وزن و قافیه شعرها نداشتم. یعنی به نظرم وزن در درجه دوم اهمیت است،‌ و درجه اول اهمیت، مطلبی است که شاعر می خواهد بگوید. شاعرانی چون حافظ و سعدی و سایر بزرگان، جوری گفته اند که خودشان فهمیده اند، مردمان هم می فهمند، تازه شعرشان وزن و قافیه هم دارد. اما من، متاسفانه از این سه تا، فکر می کنم فقط اولیش را دارم: حرف دلم را می زنم.

پ.ن2: احتمالا این شعر تحت تاثیر اشعار مولوی سروده شده.



 

مجله